Glasilo

Bitipatibi ponovo na sceni

Nakon trogodišnje pauze beogradski bend ,,Bitipatibi” se vratio na domaću muzičku scenu. Na koncertu održanom 18. marta 2016. u novosadskom Omladinskom centru CK 13, ovaj sastav je predstavio svoju osobenu fuziju dream popa, indie roka i shoegaze-a, osnaženu entuzijazmom novih članova grupe.
Grupa Bitipatibi osnovana je 2009. godine. Nakon snimanja albuma “Divlji lešnici”, čija je pojava propraćena euforijom netipičnom za domaća izdanja ove vrste, dolazi do raspada benda i dvogodišnje pauze u radu. Povratak na scenu “starih” članova, Une Gašić (vokal, klavijature) i Ivana Skopulovića (gitara), uz podršku muzičara sa velikom sviračkom “kilometražom” Danila Lukovića (bubnjevi – Straight Mickey and the Boyz, Škrtice) i Dragana Mihajlovića (bas – Triko, B strane), ohrabren je velikom pažnjom publike u regionu, koja s razlogom iščekuje novi album imajući u vidu singlove „Mali betmeni“ i „U pesku“ koje smo imali prilike da čujemo na koncertu. Za razliku od prvog albuma, u novijim numerama se može uočiti manja zvučna raznovrsnost, koja doprinosi utisku zaokruženosti i jasnije profilisanog izraza.
Omladinski centar CK13 je bio gotovo popunjen kada je na scenu izašao zagrebački kantautor Denis Katanec, publici poznat iz bendova Felon i Denis Katanec Okanagan LTD, kao i po projektima poput tri eksperimentalna albuma napisana i snimljena u 24 sata “Sveska bijednih I”, “Sveska bijednih II” i “Sveska bijednih III”, “Sve moje Laurie” sa bendom DKOkanaganLTD i drugih. Trenutno svira i radi na novom albumu sa postavom pevača koju čine Tena Rak (ex Vlasta Popić/Seine/Felon) i Brane Norac (Nebo Roza) te sudeluje u novonastalom projektu „Brodolomci“. Zagrebački kantautor primat daje tekstu koji se skoro u formi epa “proteže” kroz jednostavne harmonsko-melodijske sklopove. Najveću pažnju poštovalaca njegovog stila je privukla sposobnost brzog izgovoranja (pevanog) teksta u pesmama “življeg” karaktera. Revolt prema društvenim problemima današnjice iskazan u tekstovima snažno je pokretao njegov energični senzibilitet, što je publika i prepoznala u grubim gitarskim rifovima, brzom tempu i osobenoj vokalnoj interpretaciji.
Nakon nastupa hrvatskog muzičara, članovi grupe “Bitipatibi” su počeli da zauzimaju mesta na sceni praćeni neskrivenim oduševljenjem prisutnih. Koncert su započeli pesmom “Mi smo od šećera”, u kojoj su se već nakon prvih segmenata mogli uočiti elementi karakterističnog zvučnog kompleksa koji neguje ovaj sastav. Nežni vokal koji se prolama kroz treperave matrice nepretencioznih ritmova i svedene teksture, donosi sanjive stihove unoseći u pomalo sirovu klupsku atmosferu potebnu dozu spontane lirike. Isti se utisak zadržao i tokom izvođenja numera “Andrija”, “Žurka”, “Milutine” i drugih. Redosled izvođenih numera nije sledio koncepciju napravljenu na albumu, već se čini da su pesme birane spontano, na osnovu reakcija i želja publike. Zvučni primat na koncertu jesu preuzeli gitara i bubnjevi (na ovom koncertu bubnjeve je svirao Marko Benini), na uštrb zvuka klavijature i donekle vokala, ali to nije narušilo prepoznatljiv koncept benda, dosledno prisutan u svakoj numeri. U prilog tome svedoče verno interpretirane numere sa imanentnom dozom emotivnog naboja na koji smo navikli slušanjem albuma “Divlji lešnici”.
Kraj koncerta je propraćen aplauzima i vriskom, a ni nakon bisa publika se nije smirivala. Ukupna muzička impresija se može svesti na pojmove uigrano, energično i privlačno, te se nameće zaključak da izraz koji je neguje grupa “Bitipatibi” donosi na regionalnu muzičku scenu – sudeći po reakcijama publike – dugo iščekivano osveženje.

Napisala: Milica Rančić